Dag Helena

Dag Helena,P1060805

Wij begrijpen mekaar. Dat zie je aan de inserts die je meebracht naar de shop/work. Dat vinden wij een mooi gebaar. Dat zie je ook aan het gemak waarmee je plaats neemt in onze werktafel. Jouw mia casa e sua casajouw bureau is mijn bureau. Daar houden wij wel van en daar dient een stage voor, toch? Je kijkt wat rond, leert wat bij en doet hetzelfde, maar anders.

We hebben al langer het gevoel dat zo een stage in twee richtingen werkt. Het besmet. Op het moment dat wij leren leven met onze gerijpte impasses, ontwaren we bij jou iets als een prille impasse. Is dat niet wat je bedoelt met iets anders doen? met minder van het één en meer van het ander? Gelukkig krijg je in september een nieuwe stagiair om die impasse aan door te geven. Hopelijk is die net zo zelfstandig als wij. Niet dat je ons echt zal missen. Want voor jou lijkt het wel alsof we meer stagiair waren voor onthaal en communicatie. Ook al denken die van onthaal en communicatie waarschijnlijk net het omgekeerde. Je zal ons niet echt missen, maar je zal het wel jammer vinden dat we weg zijn.

Want ik zeg het: we hebben elkaar besmet. Dat het maanden duurt eer we publiek gaan, dat wat jij zo mooi ons onderzoek noemt pas op het laatste moment een presentatiemoment krijgt, dat de stage van de Handelaars hier is gebeurd, dat ze zo is gegaan, en dat de shop/work nu hier staat: het zet rek op wat in dit huis gebeurt. Het verbreedt het gamma van de Beursschouwburg. En wij willen graag begrijpen dat we daar ons steentje aan hebben bijgedragen.

Het was ons niet echt duidelijk of jij die collega van realisatie meebracht, of die er vanzelf is komen bijzitten. Maar ook daar denk ik dat je ons goed begrijpt. Het creëert een moment van vaagheid en je weet dat wij dat wel kunnen appreciëren. Net als je collega van realisatie. Ik denk dat we elkaar goed aanvoelen en meer nog: aanvullen. Als we het goed begrijpen dan is het de taak van realisatie om op voorhand te voorzien hoe bezoekers van de Beursschouwburg gaan handelen, terwijl wij eerder nadenken achteraf over hoe die bezoekers effectief handelen, over wat hen stuurt. Voorzien en nadenken: is dat geen mooi duo? Geen wonder dat die van realisatie ons nog wat langer in huis willen houden. We zouden het ook willen, alleen al om wat meer tijd bij hen door te brengen, op die zolder waar we veel te weinig zijn geweest.

Maar het is genoeg nu. Onze toekomst ligt weer min of meer vast. Net als de jouwe. We kunnen weer gaan doen wat we altijd al doen. Maar op een andere manier. Dat krijg je van op voorhand te plannen: het gevoel dat je altijd ook een beetje achter jezelf aanholt. Je moet er staan als je de zaken wil voorzien. Je houden aan je plan, maar ook wat vaagheid inbouwen: ruimte voor geluk en een beetje toeval. Dat toeval – dat er natuurlijk nooit echt een is – zal ervoor zorgen dat onze wegen zullen blijven kruisen. Ook na onze stage zullen we elkaar blijven ontmoeten. Als Handelaars onder elkaar.

Dat begrijp je wel.

Dag Helena!

Kus,

 

Odile

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s