Een selfie

Dag Odile,

IMG_1483 Een selfie. Zegt je dat iets, Odile? Natuurlijk wel. Het is zowat het meest gebruikte woord van het afgelopen jaar. En voor jou betekent het nog net iets meer.

Het betekent je bevestiging als stagiair, maar bovendien ook je erkenning als kunstenaar. Deze zomer maak je een zeer bijzondere selfie voor het Transformers programma van de Beursschouwburg. Zeer bijzonder, omdat het de eerste keer is tijdens je stage dat je een opdracht krijgt als kunstenaar. Nog meer bijzonder omdat je de selfie ziet hangen, als een grote poster, op de gevel van de Beursschouwburg, nog voor het Transformers programma begint. En wat die selfie van in het begin bijzonder maakt, is de vraag om er een masker voor op te zetten. Hoe meer (on)persoonlijk kan een selfie zijn?

Voor je selfie zet je dat masker op ongeveer elk lichaamsdeel dat daarvoor kan dienen. Die op je oor haalt het uiteindelijk. Dat mag allemaal na je promotie van stagiair tot kunstenaar. Je oor als selfie. Alsof je eerst wil luisteren vooraleer je ergens je neus insteekt (en die neus steek je uiteindelijk ook in dat masker, wat had je gedacht?).

Wat leer je daarvan, Odile? Dat een selfie wel zeer anoniem kan worden. Je reduceert je zelf tot iets wat je wil dat de ander ziet. In jouw geval is dat je oor. Je wordt anders om je zelf te tonen. Jouw masker is zoals andermans make-up. Je leert goed na te denken vooraleer je een beeld van je zelf de wereld instuurt.

De andere stagiairs lachen met je selfie. Maar voor jou is dit bloedernstige materie. Ze zingen: ik ben zo blij / zo blij / dat mijn neus van voren zit / en niet opzij. Ze spotten, maar eigenlijk zijn ze jaloers. Dat jij gekozen bent als kunstenaar en niet zij. Ze maken er een carnaval van.

Over carnaval gesproken. Het is weer die tijd van het jaar waarin frustraties verpakt worden als spot. De tijd waarin maskers vallen en andere in de plaats komen. De tijd van de breindodende liedjes die iedereen kan zingen zonder na te denken. Ik ben zo blij / zo blij…

Voor jou, Odile, ligt het anders. Je bent niet enkel een leergierig stagiair die in elke kans een lesje vindt. Je bent intelligent en denkt bij elke Handeling over het wat, hoe en waarom. En bovendien ben je nu ook een kunstenaar wiens werk een plaats verdient in een traditie van maatschappelijk verantwoord werk. Je denkt aan recente protesten waarin het masker (Guy Fawkes), de gedeelde identiteit (Anonymous) en het opgaan in de massa (de 99%) een grote rol spelen.

Welk masker draag je vandaag, Odile?

Dag Odile!

Kus,

 

Odile

 

Advertenties